Vivere come un Dio

(In italiano di sotto) We keren terug naar 1995. Zoals al besproken in mijn eerder gepubliceerde waargebeurde verhalen verbleef ik in die periode, in het kader van een Erasmus project, in Cassino. Cassino is een klein stadje gelegen tussen Rome en Napels. De voorbereiding van mijn Erasmus uitdaging begon al ruimschoots een jaar eerder. Naast je kandidaat stellen voor het uitwisselingsproject, de hoop op voldoende vrije plaatsen aan de Universiteit van je geliefde bestemming, waren je eindexamens in het voorlaatste jaar Industrieel Ingenieur aan de Hogeschool Gent uiteraard van zeer doorslaggevend belang! Alles verliep naar wens en achteraf gezien was ik zelfs de enige geschikte Belgische kandidaat om oa zijn thesis aan de Universiteit van Cassino in Italië af te werken. Ik hoorde dat een aantal andere medestudenten naar Engeland, Ierland en Zweden vertrokken. Uiteindelijk was ik de enige welke naar het zuiden van Europa vertrok. Er werd mij - naast mijn gewone studiebeurs - een bijkomende vergoeding toegekend. Voor mijn afreis werd ongeveer 15.000 Belgische franken (~ 375 EUR) op mijn rekening overgeschreven. Zoals het regelmatig wel eens het geval is in Italië, was er ook in 1995 een politieke crisis. De Italiaanse Lire devalueerde waardoor ik met mijn toegekende beurs méér kon uitgeven. Voor de jeugd onder ons: 1.000 Italiaanse Lire kwam toen ongeveer overeen met 16 Belgische frank of 40 Eurocent. In mijn eerder gepubliceerde artikelen vertelde ik al dat ik mijn hele Erasmus periode op hotel kon doorbrengen. Mijn maandelijks logement op hotel kostte mij 200.000 Italiaanse Lires of omgerekend ongeveer 80 EURO. In deze kostprijs zat uiteraard ook de dagelijkse opkuis van mijn hotelkamer (met mooie zicht op het klooster van Montecassino) inbegrepen. Daarbovenop bleek dat mijn kookgerief niet meer nodig was. De potten en pannen werden aan mijn ouders bij hun Paasbezoek terug meegegeven. Het klopt dat ik ze op hotel niet kon gebruiken, maar anderzijds kon ik, twee maal daags en dit zeven dagen op zeven, in de Mensa (de kantine van de Universiteit) voor maar 2.500 Italiaanse Lires of welgeteld 1 EURO een warme maaltijd van 3 gangen verorberen. Wat wilt een mens nog meer? Een student met kost en inwoon op hotel. Het feit dat ik op het einde van mijn Erasmus periode door de lekkere pasta verdikt was, nam ik er uiteraard graag bij. Leven als een God in Italië had dus ook zijn keerzijde! Al verliep in het begin de organisatie daar aan de Universiteit van Cassino niet echt van een leien dakje, achteraf gezien was ik figuurlijk met mijn gat in de boter gevallen en kon ik met een niet volledig opgebruikte Erasmus beurs terug huiswaarts rijden! “In mijn portefeuille zitten er nog altijd Italiaanse Lires. Het zijn notabene mijn geluksbrengers!”
Torniamo al 1995. Come già raccontato nelle mie precedentemente pubblicate storie vere ho soggiornato in quel periodo, nel contesto di un progetto Erasmus, a Cassino. Cassino è un piccolo paese situato tra Roma e Napoli. La preparazione per la mia sfida d'Erasmus iniziava più di un anno prima. Oltre la mia candidatura per lo scambio, la speranza di un posto libero presso alla mia Università preferita, erano ovviamente gli esami, degli studi di ingegneria industriale presso l'Università di Gand, dell'anno scorso cruciale! Tutto è andato bene e finalmente sono stato l'unico candidato adatto belga per svolgere la sua tesi presso l'Università di Cassino. Avevo sentito che alcuni compagni erano andati in Inghilterra, Irlanda e Svezia. Alla fine ero l'unico partito per il sud d'europa. Ovviamente ci hanno assegnato una borsa di studio Erasmus. Prima della mia partenza, in aggiunta alla mia borsa di studio normale, circa 15.000 franchi belgi (~ € 375) sono stati trasferiti sul mio conto bancario. Spesso in Italia c'è una crisi politica. Così anche nel 1995. La lire svalutava e così ho potuto realizzare di più con la mia sovvenzione concessa. Per i giovani tra noi: 1.000 lire rappresentavano circa 16 franchi belgi o piuttosto 40 centesimi di Euro. Nei miei articoli pubblicati in precedenza, ho già detto che avevo l'opportunità di trascorre il mio tempo Erasmus nell'albergo. Il mio costo mensile per l'hotel mi è costata 200.000 lire o convertito circa 80 EURO. Questo prezzo, ovviamente, comprendeva anche la pulizia giornaliera della camera (con una splendida vista sul monastero di Monte Cassino). Peraltro, i miei utensili da cucina non erano più necessari. Le pentole e padelle sono stati restituiti ai miei genitori durante la loro visita a Pasqua. È vero che non le ho potute utilizzare all'hotel, ma sono stato in grado di mangiare un pasto caldo due volte al giorno e questo sette giorni su sette nella Mensa solo per 2500 lire, oppure 1 EURO a pasto. Cosa si può volere di più? Uno studente con vitto e alloggio presso l'hotel. Il fatto che io, alla fine del mio periodo Erasmus a causa della deliziosa pasta sono stato ingrassato, l'ho preso volentieri. Sì, vivere come un Dio in Italia ha avuto anche il suo rovescio della medaglia! Così disorganizzato ad inizio presso l'Università di Cassino, in retrospettiva, ero letteralmente viziato e ho potuto tornare con una borsa di studio non utilizzata a casa! “Mio portafoglio contiene ancora lire. Sono senz'altro i miei portafortuna!”