Arte di organizzare

image-149553-hotellapacestoria3.jpg
(La versione italiana di sotto)
De kunst van organiseren in Italië!
We keren terug naar 1995. Het jaar van mijn Erasmusperiode in Cassino, een kleine studentenstad gelegen tussen de hoofdstad Rome en de stad nabij de Vesuvius, namelijk Napels. Zo tevreden ik was toen de treinbegeleider - zie mijn andere artikelen - me tijdens mijn heenreis wegwijs maakte in bovenvermelde studentenstad, zo ontgoocheld was ik over de ontvangst aan de Università degli studi di Cassino. Op de dag van mijn aankomst werd ik zonder aarzelen onmiddellijk naar de Italiaanse cursus gestuurd. Ik kreeg nauwelijks tijd voor een kennismaking. Mijn bagage werd achter de balie gedropt. Ik had op dat moment dan ook geen informatie over mijn toegewezen kamer. Mijn eerste Italiaanse les was eerder een ramp te noemen. Deze les werd in het Italiaans onderwezen. Aangezien ik nog geen basiskennis had van deze toch wel zeer mooie taal, leek alles wat de leerkracht me vroeg eerder Chinees. Na deze les toch overleefd te hebben, ging ik terug naar het onthaal van de bovenvermelde Universiteit. Plots werd het probleem me duidelijk. Blijkbaar was er geen plaats voor mij in de Casa dello Studente, een studentenhome. De verantwoordelijke liet me verstaan dat er in principe steeds een aantal kamers voor buitenlanders voorbehouden worden, maar door een ongekende reden was dit nu niet het geval. Nochtans kreeg ik voor mijn afreis vanuit België een fax vanuit Italië dat ik me geen zorgen hoefde te maken over de organisatie. Ter plaatse kreeg ik te horen dat ik nog niet moest panikeren. Het probleem zou zich snel oplossen. Inderdaad, voor ik het goed en wel besefte, kwam men met het voorstel om mij tijdelijk in hotel La Pace te laten logeren, dit tegen eenzelfde democratische kostprijs als voor een kamer in de studentenhome. Deze tijdelijke oplossing zou - niet alleen voor mij - achteraf gezien zelfs een definitieve oplossing blijken! Tijd voor een nieuw ongemak. Daags na mijn aankomst ging ik op zoek naar mijn contactpersoon op de Facoltà Ingegneria. Op deze faculteit was deze professor aangewezen om mij te begeleiden tijdens de uitvoering van mijn thesis. Bleek nu dat mijn coördinator er niet was en dat ik even de dag nadien (domani) opnieuw kon proberen. Uiteindelijk duurde het toch enkele dagen vooraleer ik hem kon spreken. Domani werd dus in de praktijk dopodomani! Vervolgens verliep de start bij de uitvoering van mijn thesis ook niet van een leien dakje. Niet alleen kreeg ik niet alle nodige middelen ter beschikking, uiteindelijk diende ik zelfs van thema te veranderen. Weken gingen voorbij en ik had in feite nog niets concreets kunnen realiseren. Zelfs ik werd toen zenuwachtig! Ik liet op een bepaald moment duidelijk mijn ongenoegen blijken. De coördinator en zijn entourage hadden mijn reactie niet verwacht, maar bizar genoeg verliep vanaf dan wel alles vlekkeloos. De kers op de taart kwam er zelfs toen ik mijn thesis vele maanden later in het Engels aan een voltallig Italiaans panel mocht presenteren. Na een overweldigend applaus werd ik getrakteerd op een etentje in een restaurant. Conclusie: hoe chaotisch de Italianen soms georganiseerd zijn, toch draagt men de term ‘klantentevredenheid’ hoog in het vaandel. De Italianen zijn meester in alternatief denken, d.w.z. het bedenken van een creatieve oplossing voor een ongemak dat zich op een onvoorzien moment voordoet.
L'arte di organizzare in Italia!
Ritorniamo al 1995. L'anno del mio periodo d’Erasmus a Cassino, una piccola città universitaria situata tra la capitale Roma e quello vicino al Vesuvio, Napoli. Così felice quando il conduttore del treno - vedi i miei altri articoli - mi ha guidato nel mio viaggio di andata alla città suddetto, così deluso ero alla reception dell'Università degli Studi di Cassino. Il giorno del mio arrivo, mi hanno inviato immediatamente e senza esitazione per il corso di italiano. Ho malapena avuto il tempo per una introduzione. Il mio bagaglio è stato abbandonato dietro il bancone. Ho avuto in quel momento anche nessuna informazione legata alla mia camera assegnata. La mia prima lezione può essere considerata come un disastro. Questa lezione è stata insegnata in lingua italiana. Poiché non avevo alcuna conoscenza, di questo piuttosto bellissima lingua, tutto l’insegnante chiedeva mi sembrava cinese. Dopo aver sopravvissuto quella lezione, sono tornato alla reception di quell’Università. All’improvviso, il problema è diventato chiaro. A quanto pare non c'era più posto libero per me nella Casa dello Studente. Il direttore mi ha fatto capire che ci sono fondamentalmente sempre alcune camere riservate per gli stranieri, ma per un motivo sconosciuto non era quel caso. Tuttavia, ho ricevuto prima la mia partenza dal Belgio un fax dall'Italia che non si deve preoccupare all'organizzazione. Sul posto mi hanno detto che non avrei dovuto prendere il panico. Il problema si sarebbe risolto rapidamente. Anzi, prima mi sono reso conto molto bene, si avvicina con la proposta di soggiornarmi temporaneamente all'hotel La Pace. Questo allo stesso costo democratico come per una stanza nella casa dello studente. Retrospettivamente, questa soluzione sarebbe, non solo per me, diventare una soluzione permanente! Un nuovo inconveniente è avvenuto. Il giorno dopo il mio arrivo sono andato alla ricerca di mio contatto presso la Facoltà Ingegneria. A questo Facoltà questo professore era stato nominato ad accompagnarmi durante tutta l'elaborazione della mia tesi. A quanto pare, sembrava che il mio coordinatore non era in ufficio e mi era stato suggerito di provare nuovamente il giorno successivo. “Domani” hanno detto! In realtà, mi ci sono voluti un paio di giorni prima che io davvero potessi raggiungerlo. 'Domani' è quindi diventato in pratica “dopodomani”! Successivamente, la fase iniziale della elaborazione della mia tesi non ha proceduto senza intoppi pure. Non solo che non ho avuto tutte le risorse necessarie, alla fine ho dovuto cambiare anche il tema. Settimane sono passate ed in concreto non avevo realizzato nulla. Anch’io ero nervoso! Ad un certo punto avevo rivelato chiaramente il mio dispiacere. Il coordinatore e il suo entourage non si aspettavano la mia reazione, ma abbastanza strano da quel momento tutto è andato bene. Il momento supremo è arrivato molti mesi più tardi quando ho dovuto difendere la mia tesi di laurea in inglese di fronte a un panel completo italiano. Dopo un travolgente applauso mi hanno regalato un pasto in un ristorante. Conclusione, come caotico gli italiani a volte sono organizzati, ma il termine 'soddisfazione del cliente' è molto importante per loro. Gli italiani sono maestro di un pensiero alternativo! Ciò significa che, venire con una soluzione creativa per gli eventuali disagi che si accade in un momento inaspettato.